|
 Prognoza pogody  Mapy Galeria Podstawowe info. Fauna i flora Historia Ogłoszenia |
Olsza czarna (Alnus glutinosa) 
Nazwa znana już
w czasach rzymskich. Występuje w całej Europie, w olsach, łęgach, na bagnach,
na brzegach rzek, jezior i stawów. W Polsce w górach, dochodzi tylko do regla
dolnego. Olsza ma duże wymagania glebowe, nie rośnie na torfowiskach wysokich,
unika gleb zakwaszonych, ubogich w tlen. Dzięki symbiozie z bakterią Schinzia
alni korzysta z wolnego azotu atmosferycznego (na korzeniach są brodawki przypominające
koralowce). Jako jedno z nielicznych drzew liściastych wytwarza pień typu strzały,
jak u drzew iglastych. Liście olszy są owalne, z klinowatą nasadą, zaokrąglonym
lub wciętym wierzchołkiem i falistym lub piłkowanym brzegiem o wymiarach 10
x 7 cm, nie przebarwiają się na jesieni. Olsza jest jednopienna o kwiatach rozdzielnopłciowych
(kotki), widocznych już zimą, wiatropylnych, kwitnących bardzo wcześnie przed
rozwojem liści. Owoce, orzeszki z wąskimi skrzydełkami, zebrane są w szyszeczkowate,
zdrewniałe owocostany, dojrzewają późną jesienią. Olsza czarna żyje 100120
lat. Kora olszy używana była dawniej w farbiarstwie, (barwi na brunatno, czarno).
Liście olszy w medycynie ludowej były niezawodnym lekiem na ropiejące rany.
Drewno jest bardzo trwałe w wodzie, np. niektóre budowle w Wenecji oparte są
na palach z drewna olszowego. W WPN tworzy drzewostany olchowe zajmujące blisko
3% powierzchni leśnej. Najokazalsze drzewa osiągają maksymalną wysokość do 28
m i pierśnicę do 60 cm. |
|
|
copyright by miedwie.com.pl
miedwie@miedwie.com.pl
zastrzeżenia prawne |
www.keja-sklep.pl