www.FAUNAIFLORA.miedwie.com.pl

 Prognoza pogody


 Mapy
 Galeria
 Podstawowe info.
 Fauna i flora
 Historia

Sosna zwyczajna (Pinus sylvestris)

SOSNA ZWYCZAJNA       Nazwa pochodzenia rzymskiego (podobnie jak świerka, z łac. pix = smoła, żywica, czyli drzewo dostarczające żywicę). Sosna obejmuje zasięgiem prawie całą Europę z wyjątkiem Holandii, Danii, Półwyspu Apenińskiego, Niziny Węgierskiej, Podola. W Polsce nie występuje w Bieszczadach. Jest drzewem światłolubnym, unikającym gleb ciężkich. Na podmokłym, wilgotnym, torfiastym podłożu rośnie bardzo powoli i w wieku kilkudziesięciu lat osiąga zaledwie kilka cm średnicy pnia. Sosna zwyczajna jest gatunkiem w Polsce najbardziej rozpowszechnionym, stanowi około 75 % składu gatunkowego naszych lasów. Liście sosny w postaci igieł osadzone są po dwa na krótkopędach. Igły o długości 3–7 cm są barwy szarozielonej, często skręcone o 180 stopni wzdłuż swojej osi. Drzewo jednopienne, o kwiatach rozdzielnopłciowych wiatropylne. Kwiaty męskie są osadzone u nasady tegorocznego przyrostu. Kwiatostany żeńskie są szyszkowate, znajdują się na wierzchołku tegorocznego przyrostu, początkowo czerwone, skierowane do góry, potem zielenieją i odwracają ku dołowi. Dojrzałe, trzyletnie szyszki mają 3-8 cm długości, są jajowate, brunatnoszare, matowe. Sosna dostarcza żywicznego drewna o szerokim zastosowaniu, charakteryzującego się czerwonawą twardzielą i bladobrązowym bielem. Sosna zwyczajna dominuje w drzewostanach WPN (około 80% powierzchni leśnej). Najokazalsze drzewa w parku dochodzą do 35 m wysokości i mają pierśnicę 80–100 cm.




 Strona główna
 Wyszukiwarka
 O nas
 Kontakt
 Dodaj do ulubionych




 Rejsy Koalicja
  copyright by miedwie.com.pl miedwie(at)miedwie.com.pl                 zastrzeżenia prawne