|
 Prognoza pogody  Mapy Galeria Podstawowe info. Fauna i flora Historia Ogłoszenia |
Sosna zwyczajna (Pinus sylvestris) 
Nazwa pochodzenia
rzymskiego (podobnie jak świerka, z łac. pix = smoła, żywica, czyli drzewo dostarczające
żywicę). Sosna obejmuje zasięgiem prawie całą Europę z wyjątkiem Holandii, Danii,
Półwyspu Apenińskiego, Niziny Węgierskiej, Podola. W Polsce nie występuje w
Bieszczadach. Jest drzewem światłolubnym, unikającym gleb ciężkich. Na podmokłym,
wilgotnym, torfiastym podłożu rośnie bardzo powoli i w wieku kilkudziesięciu
lat osiąga zaledwie kilka cm średnicy pnia. Sosna zwyczajna jest gatunkiem w
Polsce najbardziej rozpowszechnionym, stanowi około 75 % składu gatunkowego
naszych lasów. Liście sosny w postaci igieł osadzone są po dwa na krótkopędach.
Igły o długości 37 cm są barwy szarozielonej, często skręcone o 180 stopni
wzdłuż swojej osi. Drzewo jednopienne, o kwiatach rozdzielnopłciowych wiatropylne.
Kwiaty męskie są osadzone u nasady tegorocznego przyrostu. Kwiatostany żeńskie
są szyszkowate, znajdują się na wierzchołku tegorocznego przyrostu, początkowo
czerwone, skierowane do góry, potem zielenieją i odwracają ku dołowi. Dojrzałe,
trzyletnie szyszki mają 3-8 cm długości, są jajowate, brunatnoszare, matowe.
Sosna dostarcza żywicznego drewna o szerokim zastosowaniu, charakteryzującego
się czerwonawą twardzielą i bladobrązowym bielem. Sosna zwyczajna dominuje w
drzewostanach WPN (około 80% powierzchni leśnej). Najokazalsze drzewa w parku
dochodzą do 35 m wysokości i mają pierśnicę 80100 cm. |
|
|
copyright by miedwie.com.pl
miedwie@miedwie.com.pl
zastrzeżenia prawne |
